Droga Krzyżowa do samodzielnego odmawiania w domu

Autor: · zmiana

Spis treści

Jak przygotować Drogę Krzyżową w domu?

Droga Krzyżowa do samodzielnego odmawiania wymaga spokojnego miejsca, tekstu 14 stacji i czasu na rozważanie Męki Jezusa Chrystusa. Można korzystać z Biblii Tysiąclecia, wydruku albo telefonu. Krzyż pomaga skupić uwagę, ale nie jest obowiązkowy. Domowa modlitwa nie wymaga zgody, zgłoszenia ani opłaty.

Jakie przedmioty przygotować przed modlitwą?

Przygotuj przede wszystkim czytelny tekst Drogi Krzyżowej. Pismo Święte, prosty krzyż lub obrazy stacji mogą pomagać, lecz nie stanowią warunku modlitwy. Nie trzeba specjalnie urządzać pokoju, zapalać świec ani odtwarzać wnętrza kościoła.

  • Tekst 14 stacji - wydruk pozwala zaznaczać kolejne części bez przełączania ekranów.
  • Biblia Tysiąclecia - przyda się do odczytania fragmentów Mk 15,21-47, Łk 23,26-56 i J 19,17-42.
  • Krzyż - może stanąć na stole lub pozostać w zwykłym miejscu, jeśli już znajduje się w domu.
  • Krzesło - umożliwia modlitwę osobie, która nie może długo stać albo klękać.
  • Zegar bez alarmów - pomaga zachować przeznaczony czas bez ciągłego kontrolowania telefonu.

Przygotowana przestrzeń ma służyć człowiekowi, a nie narzucać mu dodatkowe obowiązki. Podobną rolę poza domem może pełnić znaczenie krzyża przydrożnego, który zatrzymuje uwagę przy znaku wiary.

Jak ograniczyć rozproszenia podczas modlitwy?

Zacznij od wyciszenia powiadomień, przygotowania tekstu i zaznaczenia miejsca, w którym rozpoczyna się każda stacja. Jeśli korzystasz z telefonu, włącz tryb samolotowy lub tryb skupienia. Jedna kartka z numerami I-XIV często pomaga bardziej niż kilka otwartych stron.

  1. Wybierz porę, w której przez około 20-40 minut nikt nie będzie wymagał natychmiastowej odpowiedzi.
  2. Przygotuj cały tekst przed rozpoczęciem, aby nie szukać kolejnych części podczas modlitwy.
  3. Odłóż obowiązki, które mogą poczekać, lecz nie ignoruj potrzeb dziecka, chorego ani osoby zależnej.
  4. Zostaw krótką ciszę między stacjami, nawet jeśli trwa tylko jeden spokojny oddech.
  5. Gdy pojawi się rozproszenie, wróć do ostatniego zdania bez oceniania siebie i bez zaczynania wszystkiego od początku.

Droga Krzyżowa jest formą pobożności chrześcijańskiej, której treść powinna prowadzić do rozważania drogi Chrystusa ku ukrzyżowaniu i śmierci. Parafraza: Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, Dyrektorium o pobożności ludowej i liturgii, 2001, pkt 131-135.

Co to jest biblijna Droga Krzyżowa?

Biblijna Droga Krzyżowa to forma rozważania Męki Pańskiej zbudowana na wydarzeniach opisanych bezpośrednio w Piśmie Świętym, charakteryzująca się odczytywaniem Ewangelii, wskazywaniem siglów i unikaniem dopowiadania nieznanych szczegółów. Tradycyjny układ obejmuje natomiast 14 stacji, w tym sceny rozwinięte przez chrześcijańską pobożność.

Które stacje mają bezpośredni odpowiednik w Ewangeliach?

Bezpośrednie podstawy ewangeliczne mają między innymi skazanie Jezusa, wzięcie krzyża, pomoc Szymona z Cyreny, spotkanie z kobietami jerozolimskimi, ukrzyżowanie, śmierć i pogrzeb. Szymona wymienia Mk 15,21, kobiety opisuje Łk 23,27-31, a pogrzeb z udziałem Józefa z Arymatei przedstawiają Mk 15,42-47 i J 19,38-42.

  • Skazanie Jezusa Chrystusa - proces i wydanie na ukrzyżowanie opisuje między innymi Mk 15,1-15.
  • Niesienie krzyża - J 19,17 mówi o wyjściu Jezusa na miejsce ukrzyżowania.
  • Szymon z Cyreny - według Mk 15,21 został przymuszony do niesienia krzyża.
  • Kobiety jerozolimskie - rozmowę Jezusa z nimi przekazuje Łk 23,27-31.
  • Ukrzyżowanie i śmierć - relacje znajdują się w Mk 15,22-41 oraz J 19,18-37.
  • Józef z Arymatei i grób - pogrzeb opisują Mk 15,42-47 oraz J 19,38-42.

Czym różni się układ biblijny od tradycyjnych 14 stacji?

Układ biblijny ogranicza sceny do wydarzeń zapisanych w kanonicznych księgach, a tradycyjne 14 stacji Drogi Krzyżowej zawiera również spotkanie Jezusa z Maryją, Weronikę i trzy upadki. Ewangelie nie opisują tych pięciu scen wprost, dlatego trzeba nazywać je elementami tradycji nabożeństwa, a nie cytatem z Pisma Świętego.

Element Forma biblijna Forma tradycyjna
Podstawa Sceny bezpośrednio opisane w Biblii Tysiąclecia Ewangelie oraz tradycja pobożnościowa
Liczba stacji Zależy od przyjętego układu Stały układ 14 stacji
Szymon z Cyreny Scena biblijna, Mk 15,21 Stacja V
Weronika Nie występuje w kanonicznych Ewangeliach Postać tradycji stacji VI
Trzy upadki Nie są opisane bezpośrednio w Ewangeliach Stacje III, VII i IX
Cel Rozważanie Męki przez tekst Pisma Rozważanie Męki w utrwalonym porządku nabożeństwa

Obie formy mogą prowadzić do spokojnej modlitwy, jeśli jasno rozróżniają źródło scen. Szersze pochodzenie i znaczenie Drogi Krzyżowej pomaga zrozumieć, dlaczego układ rozwijał się przez stulecia.

Jak rozpocząć i przejść przez 14 stacji bez prowadzącego?

Rozpocznij znakiem krzyża, chwilą ciszy i krótkim nazwaniem intencji, a następnie odczytaj pierwszą stację. Przy każdej z 14 stacji zachowaj tę samą sekwencję: nazwa, siglum lub fragment Ewangelii, rozważanie, pytanie osobiste, krótka modlitwa i cisza. Nie musisz chodzić po pokoju.

Jak rozpocząć samodzielne odmawianie?

Wykonaj znak krzyża i zatrzymaj się na chwilę przed pierwszą stacją. Intencję można wypowiedzieć własnymi słowami albo zachować w milczeniu. Nie trzeba naśladować tonu osoby prowadzącej publiczne nabożeństwo.

  1. Wykonaj znak krzyża spokojnie, bez pośpiechu i bez traktowania go jak formalnego rozpoczęcia nagrania.
  2. Nazwij intencję, na przykład modlitwę za chorego, rodzinę, pokój albo własne nawrócenie.
  3. Odczytaj tytuł pierwszej stacji i odpowiadający jej fragment biblijny lub krótkie wprowadzenie.
  4. Zatrzymaj się nad jednym zdaniem, zamiast próbować zapamiętać całe rozważanie.
  5. Zakończ stację krótką modlitwą i przejdź do kolejnego numeru po chwili ciszy.

Jaki schemat powtarzać przy każdej stacji?

Powtarzaj sześć elementów: numer i nazwę stacji, tekst biblijny, krótkie rozważanie, jedno pytanie, modlitwę oraz ciszę. Stały rytm chroni uwagę, szczególnie gdy modlisz się bez prowadzącego.

  • Nazwa - jednoznacznie wskazuje miejsce w porządku I-XIV.
  • Siglum - pozwala odróżnić scenę biblijną od elementu tradycji.
  • Rozważanie - powinno prowadzić do sensu wydarzenia, a nie tworzyć fikcyjnych dialogów.
  • Pytanie - łączy scenę z konkretną postawą, relacją lub decyzją.
  • Modlitwa - może mieć jedno zdanie wypowiedziane własnymi słowami.
  • Cisza - daje czas na przyjęcie treści bez natychmiastowego przechodzenia dalej.

Wygodną nawigację zapewniają wyraźne numery, zakładki lub wersja do druku. Pomocne mogą być także 14 stacji w prawidłowej kolejności.

Jak brzmi domowy tekst stacji I-VII?

Pierwsze siedem stacji prowadzi od skazania Jezusa do drugiego upadku. Sceny o spotkaniu z Maryją, pierwszym i drugim upadku oraz Weronice należą do tradycyjnego układu, dlatego poniższy tekst nie przedstawia ich jako dosłownej relacji Ewangelii.

  1. I. Jezus na śmierć skazany. Jezus przyjmuje niesprawiedliwy wyrok i nie odpowiada przemocą na przemoc. Pytam, czy potrafię powstrzymać pochopny osąd drugiego człowieka. Jezu Chryste, ucz mnie prawdy połączonej z miłosierdziem.
  2. II. Jezus bierze krzyż. Według J 19,17 Jezus wychodzi, niosąc krzyż na miejsce ukrzyżowania. Nie każde cierpienie da się wyjaśnić. Mogę jednak prosić o siłę do wykonania najbliższego dobrego kroku.
  3. III. Jezus upada pierwszy raz. Pierwszy upadek należy do tradycji nabożeństwa. Przypomina o ludzkiej słabości i potrzebie powstawania. Jezu, pomóż mi nie utożsamiać porażki z końcem drogi.
  4. IV. Jezus spotyka swoją Matkę. Spotkanie z Maryją nie zostało opisane jako osobna scena drogi na Golgotę. Tradycja widzi w nim bliskość Matki wobec cierpiącego Syna. Ucz mnie obecności, która nie zasłania bólu łatwymi słowami.
  5. V. Szymon z Cyreny pomaga nieść krzyż. Mk 15,21 podaje, że Szymon został przymuszony do niesienia krzyża. Pomoc może zacząć się bez entuzjazmu, a jednak realnie odciążyć drugą osobę. Pokaż mi człowieka, któremu mogę dziś pomóc.
  6. VI. Weronika ociera twarz Jezusa. Weronika jest postacią tradycji szóstej stacji, nie osobą wymienioną w kanonicznych opisach Męki. Jej gest przypomina o odwadze małego dobra. Ucz mnie zauważać godność człowieka poniżonego.
  7. VII. Jezus upada drugi raz. Drugi upadek także należy do tradycyjnego układu. Ta stacja pozwala nazwać znużenie powracającym ciężarem. Jezu, daj mi cierpliwość do ponownego rozpoczęcia tego, czego nie udało się zrobić za pierwszym razem.

Jak brzmi domowy tekst stacji VIII-XIV?

Stacje VIII-XIV obejmują kobiety jerozolimskie, tradycyjny trzeci upadek i wydarzenia opisane w Mk 15,22-47 oraz J 19,17-42. Ostatnie stacje prowadzą od ukrzyżowania Jezusa do złożenia ciała w grobie przez Józefa z Arymatei.

  1. VIII. Jezus spotyka kobiety jerozolimskie. Łk 23,27-31 opisuje kobiety, które płakały nad Jezusem, oraz Jego wezwanie skierowane do nich. Współczucie potrzebuje prawdy i przemiany. Jezu, ucz mnie nie poprzestawać na samym wzruszeniu.
  2. IX. Jezus upada trzeci raz. Trzeci upadek pochodzi z tradycji nabożeństwa. Przypomina, że człowiek może potrzebować kolejnej próby, pomocy i czasu. Nie pozwól mi przekreślać siebie ani innych po powtarzającym się błędzie.
  3. X. Jezus z szat obnażony. Mk 15,24 i J 19,23-24 mówią o podziale szat Jezusa. Odebranie odzienia oznacza również upokorzenie. Jezu, ucz mnie chronić prywatność i dobre imię człowieka bezbronnego.
  4. XI. Jezus przybity do krzyża. Ukrzyżowanie opisują Mk 15,22-27 i J 19,17-24. Zatrzymuję się bez mnożenia drastycznych szczegółów. Jezu Chryste, pomóż mi nie odwracać wzroku od cierpienia, któremu mogę odpowiedzialnie zaradzić.
  5. XII. Jezus umiera na krzyżu. Mk 15,33-39 i J 19,28-37 opisują śmierć Jezusa. Katechizm Kościoła Katolickiego omawia Mękę i śmierć Chrystusa w KKK 571-618, w perspektywie całego Misterium Paschalnego. Po tej stacji pozostaję dłużej w ciszy.
  6. XIII. Jezus zdjęty z krzyża. Ewangelie opisują przekazanie ciała Jezusa po stwierdzeniu śmierci. Ta stacja mówi o żałobie, bezsilności i szacunku wobec zmarłego. Proszę o delikatność dla osób przeżywających stratę.
  7. XIV. Jezus złożony do grobu. Józef z Arymatei prosi o ciało Jezusa i składa je w grobie, co opisują Mk 15,42-47 oraz J 19,38-42. Grób kończy drogę czternastu stacji, lecz chrześcijańska opowieść prowadzi dalej ku zmartwychwstaniu.

Jak dostosować Drogę Krzyżową do zdrowia i modlitwy rodzinnej?

Dostosuj pozycję, długość i podział czytania do wieku, zdrowia oraz bezpieczeństwa uczestników. Drogę Krzyżową można odmawiać siedząc, bez klękania i bez przemieszczania się. W rodzinie jedna osoba może czytać nazwę stacji, druga Ewangelię, a pozostali odpowiadać krótkim wezwaniem.

Jak odmawiać Drogę Krzyżową, gdy nie można klękać?

Usiądź stabilnie i wybierz pozycję, która nie wywołuje bólu ani ryzyka upadku. Klękanie nie jest warunkiem indywidualnego rozważania. Można pozostać na krześle przez wszystkie stacje, a znak krzyża i skłon wykonać tylko wtedy, gdy zdrowie na to pozwala.

  • Pozycja siedząca - jest odpowiednia przy bólu, osłabieniu, ciąży, niepełnosprawności lub ryzyku utraty równowagi.
  • Brak przemieszczania - wszystkie stacje można przeczytać w jednym miejscu.
  • Krótsza cisza - pomaga osobie, której długie pozostawanie w jednej pozycji zwiększa dyskomfort.
  • Przerwa - pozwala przyjąć leki, napić się wody albo bezpiecznie zmienić pozycję.
  • Pomoc drugiej osoby - może obejmować czytanie, przewracanie stron i ustawienie większej czcionki.

Jak włączyć rodzinę do domowej modlitwy?

Podziel tekst na krótkie role i ustal prostą odpowiedź powtarzaną po każdej stacji. Dziecko może odczytać numer, dorosły fragment Ewangelii, a inna osoba jednozdaniową modlitwę. Nie trzeba wymagać od dzieci długiego bezruchu ani posługiwać się drastycznymi opisami.

  1. Wyjaśnij przed rozpoczęciem, że modlitwa obejmie 14 krótkich części.
  2. Przydziel role zgodnie z wiekiem i gotowością, bez zmuszania do publicznego czytania.
  3. Przy dzieciach wybierz jedno spokojne zdanie zamiast rozbudowanego opisu przemocy.
  4. Po każdej stacji zostaw kilka sekund ciszy lub powtarzaj krótkie wspólne wezwanie.
  5. Po zakończeniu pozwól każdemu nazwać jedno zdanie albo obraz, który zapamiętał.

Decyzję o formie publicznego nabożeństwa w kościele podejmuje odpowiedzialny duszpasterz. Ten tekst dotyczy wyłącznie indywidualnej lub rodzinnej modlitwy w domu.

Kiedy zaczynają się Drogi Krzyżowe w 2026 roku?

Domową Drogę Krzyżową można rozpocząć w dowolnym dniu, natomiast publiczne nabożeństwa w 2026 roku zależą od kalendarza i decyzji danej wspólnoty. Wielki Post jest okresem szczególnie związanym z tym nabożeństwem. Aktualne daty oraz godziny trzeba sprawdzić w oficjalnym kalendarzu liturgicznym i aktualnych ogłoszeniach wybranego kościoła.

Czy domowa modlitwa musi odbywać się w piątek?

Nie, domową Drogę Krzyżową można odprawić również w innym dniu tygodnia i poza Wielkim Postem. Piątek ma szczególne znaczenie jako dzień pamięci Męki Chrystusa, ale nie ogranicza możliwości indywidualnej modlitwy.

  • Wielkopostny piątek - naturalnie łączy modlitwę z rytmem roku liturgicznego.
  • Niedzielne popołudnie - może być spokojnym czasem dla rodziny, jeśli piątek jest zajęty.
  • Dzień choroby - pozwala wybrać krótszą wersję i pozycję siedzącą.
  • Czas żałoby - może skłaniać do rozważania stacji XII-XIV bez obietnicy usunięcia bólu.
  • Okres poza Wielkim Postem - nadal pozwala rozważać Mękę Pańską, choć zmienia się kontekst liturgiczny.

Osobom potrzebującym gotowego rytmu może pomóc plan modlitwy na wielkopostny piątek. Sobór Watykański II w konstytucji Sacrosanctum Concilium, pkt 13, wskazuje, że nabożeństwa powinny harmonizować z liturgią i rokiem liturgicznym, ale nie są samą liturgią.

Jakie są piękne rozważania Drogi Krzyżowej?

Piękne rozważania Drogi Krzyżowej są wierne Ewangelii, spokojne, konkretne i wolne od obietnic automatycznego skutku modlitwy. Pomagają zobaczyć związek między Męką Jezusa Chrystusa a odpowiedzialnością za drugiego człowieka, lecz nie zastępują tekstu biblijnego fikcyjnymi dialogami.

  • Zgodność ze źródłem - tekst odróżnia Ewangelię od elementów tradycji nabożeństwa.
  • Jedna myśl - każda stacja rozwija konkretny temat, na przykład pomoc, osąd, żałobę lub nadzieję.
  • Prosty język - rozważanie nie potrzebuje przesadnych opisów ani kaznodziejskiego tonu.
  • Pytanie osobiste - prowadzi do rachunku własnych postaw, a nie do oceniania cudzych błędów.
  • Brak obietnic - tekst nie gwarantuje zdrowia, rozwiązania problemu ani otrzymania określonej łaski.

Formy pobożności ludowej mają pozostawać zgodne z nauczaniem Kościoła i prowadzić ku liturgii, nie zastępując jej. Parafraza: Katechizm Kościoła Katolickiego, 1992, KKK 1674-1679; Sobór Watykański II, Sacrosanctum Concilium, 1963, pkt 13.

Jak skrócić i zakończyć Drogę Krzyżową w domu?

Skróć rozważania, ale zachowaj porządek 14 stacji, ich nazwy i chwilę skupienia przy każdej z nich. Wersja krótka może zawierać jedno zdanie rozważania oraz jedno wezwanie. Na końcu pozostań w ciszy, odmów „Ojcze nasz” albo wypowiedz prostą modlitwę własnymi słowami.

Czym różni się wersja pełna, krótka i oparta na Ewangelii?

Wersja pełna zawiera rozwinięte rozważania, krótka ogranicza każdą stację do jednego lub dwóch zdań, a forma biblijna opiera kolejne części na fragmentach Pisma Świętego. Żadna z nich nie wymaga transmisji ani obecności prowadzącego.

Wersja Zawartość stacji Przybliżony czas Zastosowanie
Krótka Nazwa, jedno zdanie, wezwanie Około 10-20 minut Zmęczenie, choroba, modlitwa z małym dzieckiem
Pełna Nazwa, tekst, pytanie, modlitwa, cisza Około 30-50 minut Spokojna modlitwa indywidualna lub rodzinna
Biblijna Fragment Pisma i rozważanie sceny Zależnie od długości czytań Pogłębiona lektura opisów Męki Pańskiej
  • Nie usuwaj numerów - pozwalają zachować kolejność i łatwo wrócić po przerwie.
  • Skróć komentarz - jedno konkretne zdanie jest lepsze niż kilka powtórzeń.
  • Zachowaj ciszę - nawet krótka pauza oddziela kolejne stacje.
  • Podaj siglum - szczególnie przy Szymonie, kobietach jerozolimskich, ukrzyżowaniu i pogrzebie.
  • Oznacz tradycję - nie przedstawiaj Weroniki ani trzech upadków jako scen zapisanych w Ewangeliach.

Dłuższy pełny tekst i modlitwy Drogi Krzyżowej można wykorzystać wtedy, gdy czas i zdrowie pozwalają na wolniejsze tempo.

Jak zakończyć Drogę Krzyżową w domu?

Po czternastej stacji pozostań przez chwilę w ciszy, a następnie odmów „Ojcze nasz” albo krótką modlitwę własnymi słowami. Zakończenie nie wymaga specjalnej formuły. Można wykonać znak krzyża i spokojnie wrócić do codziennych obowiązków.

  1. Pozostań w ciszy po rozważaniu złożenia Jezusa do grobu.
  2. Przypomnij intencję wypowiedzianą na początku bez ponownego rozwijania całej prośby.
  3. Odmów „Ojcze nasz” lub wypowiedz jedno zdanie wdzięczności i prośby.
  4. Jeśli modli się rodzina, pozostaw chwilę na krótkie intencje uczestników.
  5. Zakończ znakiem krzyża, o ile ten gest jest dla ciebie możliwy.

Transmisja z oficjalnego kanału kościelnego może pomagać, lecz nie jest warunkiem samodzielnej modlitwy. Przy wyborze nagrania trzeba sprawdzić właściciela kanału, datę publikacji i pełny tytuł materiału.

Najczęściej zadawane pytania

Gdzie można obejrzeć Drogę Krzyżową?

Transmisji i nagrań należy szukać na oficjalnych stronach oraz kanałach sanktuariów, diecezji i kościelnych nadawców. Przed włączeniem materiału sprawdź nazwę właściciela kanału, datę oraz informację, czy jest to przekaz na żywo, czy wcześniejsze nagranie.

Czy w domu trzeba mieć obrazy wszystkich stacji?

Nie, obrazy nie są konieczne. Do indywidualnego rozważania wystarczy tekst, Pismo Święte i spokojny czas; krzyż lub ilustracje mogą jedynie pomagać w skupieniu.

Czy jedną osobę obowiązują odpowiedzi używane w kościele?

Nie, osoba modląca się sama nie musi odtwarzać całego dialogu prowadzącego ze zgromadzeniem. Można przeczytać obie części wezwania, zastosować krótszą odpowiedź albo zastąpić ją ciszą.

Ile czasu przeznaczyć na domową Drogę Krzyżową?

Krótka wersja może zająć około 10-20 minut, a pełna z czytaniami i ciszą około 30-50 minut. Czas nie jest miarą jakości modlitwy, dlatego tempo należy dostosować do zdrowia, skupienia i obowiązków.

Czy można podzielić Drogę Krzyżową na kilka części?

Tak, można przerwać tekst i wrócić do niego później, gdy wymagają tego zdrowie, opieka nad dzieckiem albo inne obowiązki. Zaznacz ostatnią przeczytaną stację, a po powrocie zacznij od krótkiej ciszy i przypomnienia intencji.

Czy podczas modlitwy można korzystać wyłącznie z telefonu?

Tak, telefon może zastąpić drukowany tekst, jeśli czcionka jest czytelna i urządzenie nie zwiększa rozproszenia. Dobrze wyciszyć połączenia oraz powiadomienia i wcześniej otworzyć wszystkie potrzebne fragmenty.

Łukasz Cedro - pochodzi ze Starachowic i opisuje historię Lubieni, dawnych osad górniczych oraz parafii związanych ze Staropolskim Okręgiem Przemysłowym.

Aktualizacja: październik 2026

Źródła i literatura

Podstawę rozróżnienia scen ewangelicznych, tradycji nabożeństwa i pobożności ludowej stanowią Pismo Święte oraz dokumenty Kościoła. Poniższe publikacje pozwalają samodzielnie sprawdzić przywołane sigla, numery punktów i relację Drogi Krzyżowej do liturgii.

Jakie źródła biblijne wykorzystano?

Opisy Szymona z Cyreny, kobiet jerozolimskich, ukrzyżowania, śmierci i pogrzebu pochodzą z Ewangelii według św. Marka, św. Łukasza i św. Jana w Biblii Tysiąclecia, wydanie V z 2000 roku.

Jakie dokumenty Kościoła wyjaśniają charakter nabożeństwa?

Charakter Drogi Krzyżowej jako formy pobożności oraz jej związek z Pismem i liturgią opisują Katechizm Kościoła Katolickiego, Dyrektorium o pobożności ludowej i liturgii oraz konstytucja soborowa Sacrosanctum Concilium.

  1. Biblia Tysiąclecia, wydanie V, 2000: Mk 15,21-47; Łk 23,26-56; J 19,17-42.
  2. Katechizm Kościoła Katolickiego, 1992: KKK 571-618 oraz 1674-1679.
  3. Dyrektorium o pobożności ludowej i liturgii, Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, 2001, pkt 131-135.
  4. Sobór Watykański II, Sacrosanctum Concilium, 1963, pkt 13.
Łukasz Cedro
Łukasz Cedro

Łukasz Cedro pochodzi ze Starachowic i od lat zajmuje się historią Staropolskiego Okręgu Przemysłowego: dawnymi kopalniami rudy żelaza, osadami górniczymi i parafiami, które wokół nich wyrosły. Lubienia jest dla niego przykładem wsi, która ma ponad sześćset lat historii, a parafię i kościół dopiero od lat 80. XX wieku. Nie jest księdzem, historykiem z tytułem naukowym ani przewodnikiem z uprawnieniami, nie pracuje też dla parafii. Korzysta z opisu parafii w katalogu Diecezji Radomskiej, artykułów encyklopedycznych i dawnej strony parafii zachowanej w Internet Archive. Godzin Mszy, których nie może potwierdzić, nie publikuje. Każdą poprawkę zapisuje z datą.

Articles: 140